رئیس انجمن مددکاران اجتماعی در گفت وگو با «ایران» اعلام کرد:پژواک ضعیف


     برنامه های توسعه قبلی از جمله برنامه پنجم چگونه است؟
     برنامه چهارم بهتر از همه برنامه های توسعه بود.(حداقل در متن احکام برنامه) ولی بود و نبود برنامه پنجم تاثیری بر حوزه اجتماعی نداشت. سایر حوزه ها را نمی دانم ولی این را می دانم که نگاه ما به برنامه های توسعه بیشتر اقتصادی و عمرانی بوده وهست، چرا که فکر می کنیم همه چیز در این دو خلاصه می شود، یک دلیلش هم این است که همیشه اقتصاددانان، مهندسان و پزشکان برای توسعه کشور برنامه نوشته اند. حتی در همین برنامه ششم هم در نظامنامه مصوب در نهایت شورای اقتصاد مسئول تلفیق برنامه است. سوال اینجاست که جای شورای اجتماعی کشور کجاست؟ جای شورای عالی رفاه و تامین اجتماعی کجاست؟ لذا این غفلت درکشور نهادینه شده است.
    
     شما با علم به این موارد کنفرانس ملی امور اجتماعی در برنامه ششم توسعه را برگزار کردید؟
     ازسال1390به دنبال برگزاری این کنفرانس با این موضوع بودیم، ولی چون درسال 1392 انتخابات ریاست جمهوری برگزار می شد صبر کردیم تا با شعار ها و برنامه هیات دولت آشنا شویم و از بهمن ماه 1392 کارمان را جدی تر آغاز کردیم.کنفرانس را برگزار کردیم تا بلکه صدای شکستن حوزه اجتماعی و نگرانی های دلسوزانه و مسئولانه کارشناسان و نخبگان این حوزه بیشتر از قبل شنیده شود.
    البته اقدامات ما محدود به کنفرانس نبود. با همکاری شورای سیاستگذاری و علمی و اجرایی کنفرانس دیدار ها و جلسات متعددی با مدیران همه دستگاه های مرتبط داشتیم، شاید بتوان گفت این تنها کنفرانسی بود که همه دستگاه های اجتماعی دولتی و نهاد های عمومی و تشکل های غیردولتی مرتبط همکاری و حضور موثر داشتند حتی با دکتر نوبخت معاون برنامه ریزی و نظارت راهبردی رئیس جمهوری هم دیدار خوبی داشتیم. تعامل با مسئولان مجمع تشخیص مصلحت نظام، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی،قوه قضائیه، سازمان بهزیستی کشور، وزارت کشور، وزارت تعاون،کار و رفاه اجتماعی، کمیته امداد، سازمان زندان ها، بنیاد شهید، هلال احمر، شهرداری تهران،نیروی انتظامی، وزارت راه و شهرسازی، دانشگاه ها، موسسات علمی، انجمن ها انجام شد تا حساسیت های لازم ایجاد شود و از ظرفیت های موجود هم استفاده کنیم.همکاری علمی بیش از 170 نفر از نخبگان اجتماعی در حوزه های مختلف تخصصی، مشارکت علمی400 نفر، حضور مسئولان و کارشناسان دستگاه های مختلف از سراسر کشور(بیش از1500 نفر) پوشش کامل، فراگیر و مستمر رسانه ای و... گویای استقبال از این کنفرانس بود.این یعنی صدای حوزه اجتماعی بهتر ازقبل شنیده شد. حال چقدر توجه می شود نمی دانم، انجمن مددکاران اجتماعی ایران و دانشگاه آزاد اسلامی به عنوان دو نهاد غیردولتی با همکاری ارزنده و ستودنی سازمان بهزیستی کشور و مسئولان ملی و همکاری مسئولان شهرستان گناباد و خراسان رضوی با مشارکت نخبگان اجتماعی تلاش کردیم و در این راه کم فروشی نکردیم، چرا که معتقدیم علی رغم وجود این شرایط نامناسب باز هم خودمان باید دست در دست هم دهیم تا کشورمان را آبادتر از قبل کنیم.
    
     انتظار شما از برنامه ششم توسعه چیست؟
     انتظار این است که در برنامه ششم توسعه با توجه به تحلیل کمی وکیفی وضعیت و نقاط قوت وضعف و تهدید ها و فرصت ها به موضوعات و مولفه های مختلفی درحوزه اجتماعی با رعایت الزاماتی توجه شود ازجمله این الزامات می توانم به تاکید بر پیشرفت مبانی الگوی اسلامی ایرانی، نهادینه سازی و عملیاتی کردن رویکرد اجتماعی، بهره گیری حداکثری از تجارب داخلی و بین المللی به منظور ارتقای کیفی و غنای علمی و محتوایی برنامه های تدوینی، استفاده حداکثری از ظرفیت های دستگاه های اجرایی دولتی و بخش غیردولتی و مردم و نخبگان اجتماعی در حوزه اجتماعی به منظور استفاده بهینه از منابع موجود،اهتمام در اجرایی کردن اسناد بالادستی مرتبط با حوزه اجتماعی و پایبندی به الزامات آنها، داشتن ضمانت های اجرایی، واقع نگری نسبت به شرایط اجتماعی داخلی، منطقه ای و بین المللی، مبتنی بر شواهد بودن، توجه به آینده نگری اجتماعی اشاره کنم.
    
     درحوزه سایر آسیب های اجتماعی بهطور عام چه مواردی باید مدنظر قرار گیرد؟
     رصد علمی و مستند آسیب های اجتماعی با توجه به شاخص هایی چون نوع، دامنه و شدت با تاکید بر آسیب های اجتماعی نوپدید، بازپدید و تهدیدهای خارجی، یکسان سازی رویه ها و روش های موجود در حوزه پایش آسیب ها و ملزم شدن همه دستگاه ها به همکاری در این زمینه،توجه به سطوح مختلف پیشگیری از آسیب های اجتماعی،اولویت دادن به پیشگیری و اتخاذ رویکردهای ایجابی و جامعه محور،فراهم کردن زمینه های مشارکت اجتماعی همه دستگاه ها، نهادهای عمومی غیردولتی، خیرین، انجمن های صنفی - علمی، فعالان اجتماعی، هنرمندان، ورزشکاران و روحانیون و سایر اقشار جامعه برای کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی،سیاستگذاری های مناسب رسانه ای برای اطلاع رسانی مناسب، افزایش حساسیت مردم نسبت به آسیب های اجتماعی و افزایش سواد مجازی و رسانه ای جامعه بویژه نوجوانان و جوانان ،استفاده از ظرفیت های مدیریت شهری و روستایی برای کنترل و کاهش آسیب های اجتماعی،توسعه خدمات اجتماعی و بهبود سطح بهداشت روانی و اجتماعی جامعه،ترویج سبک زندگی سلامت محور و مبتنی بر آموزه های فرهنگ اسلامی – ایرانی سطح بندی خدمات اجتماعی در زمینه آسیب های اجتماعی، توانمندسازی افراد و گروه های در معرض آسیب و آسیب دیده اجتماعی، فراهم کردن زمینه بازگشت آنها به جامعه و پاسخگویی به نیازهای مشروع گروههای مختلف اجتماعی، تقویت مداخله های مددکاری اجتماعی قبل از مداخله های قضایی – انتظامی، تقویت هویت های جمعی(دینی،ملی، قومی)، انسجام اجتماعی وسرمایه اجتماعی،تدوین و اجرای برنامه های پیشگیری ازآسیب های اجتماعی در مدارس و دانشگاهها،بازنگری در قوانین و اسناد مرتبط به منظور قضازدایی از آسیب های اجتماعی،اتخاذ سازوکارهایی مناسب برای افزایش مسئولیت پذیری و مطالبه گری اجتماعی در حوزه آسیب های اجتماعی،استفاده از ظرفیت شبکه های اجتماعی و فضای مجازی در جهت پیشگیری از آسیب های اجتماعی،تربیت نیروی انسانی متخصص درحوزه آسیب های اجتماعی، سنجش مستمر سلامت اجتماعی در سطوح ملی، استانی و شهرستانی به منظور شناسایی نقاط آسیب خیز و بحران زای اجتماعی در بافت شهری و تمرکز بخشیدن به حمایت های اجتماعی، مددکاری اجتماعی،مشاوره اجتماعی، حقوقی و برنامه های اشتغال حمایت شده با اعمال راهبرد همکاری بین بخشی و سامانه مدیریت آسیب های اجتماعی در مناطق یاد شده،توجه به مسئولیت های اجتماعی شرکت ها و سازمان ها به منظور توسعه خدمات پیشگیری از آسیب های اجتماعی در سطوح مختلف،بسط و گسترش روحیه نشاط و شادابی، امیدواری، اعتماد اجتماعی و تعمیق ارزش های دینی و هنجارهای اجتماعی، الزام به تهیه پیوست اجتماعی و فرهنگی برای طرح ها و برنامه های ملی در حوزه های مختلف اجتماعی، اقتصادی، عمرانی و فرهنگی همگی از جمله موارد مهمی است که باید در برنامه ششم توسعه مدنظر قرار بگیرند.
    
     برای حوزه امنیت اجتماعی هم پیشنهادهایی داشتید؟
     بله، برخی از پیشنهادهای کمیته تخصصی این حوزه را به این شکل می توانم اسم ببرم: باز تعریف و تعمیم امنیت اجتماعی به عنوان یک نیاز ملی و کلان و فرابخشی که دربرگیرنده امنیت جامعه در تمامی سطوح و ارکان آن از جمله امنیت اعتقادی، فرهنگی، اخلاقی، فکری، قضایی، شغلی، غذایی و... است. تقویت نظام جامع تامین اجتماعی وتحقق عدالت اجتماعی و حمایت ازگروه های آسیب پذیر با هدف بهبودکیفی زندگی، سلامت و ارتقای امنیت عینی و ذهنی جامعه،توسعه همگرایی، حفظ و ارتقای منزلت اجتماعی وتقویت وفاق ملی از طریق تامین حقوق قانونی تمام گروه ها، اقوام و اقلیت های مصرح درقانون اساسی،بستر سازی برای تقویت سرمایه اجتماعی، توسعه مبانی قانون گرایی وتقویت انضباط اجتماعی به عنوان بستر و زمینه ساز ایجاد و تحقق امنیت اجتماعی،تقویت هویت ملی جوانان وتلاش درجهت کاهش آسیب های اجتماعی آنان، ایمن سازی ساختار و پراکندگی جمعیت ( بویژه درمرزهای کشور) درپرتو مولفه ها و ملاحظات امنیتی به منظور پرهیز از نداشتن تعادل جمعیت، آموزش عمومی وترویج فرهنگ قانون مداری، نظم، مدارا و زیست سالم، توسعه پیشگیری اجتماعی از جرم در کنار مبارزه با عوامل بروز جرم و آسیب های اجتماعی، توسعه مشارکت ملی و منطقه ای با هدف تقویت اقتدار ملی و امنیت اجتماعی، ارتقای سطح آمادگی و توان عملیاتی پلیس برای بازدارندگی، ابتکارعمل ومقابله موثردر برابر تهدیدها وحفاظت ازمنافع ملی، تاکید برحرفه گرایی پلیس با توسعه آموزش های تخصصی و فراهم آوردن ساز وکار و امکانات لازم برای بهره مندی نیروی انتظامی از فناوری های نوین وتجهیزات پیشرفته.
    
     یکی ازنگرانی های شما در این گفت و گو وگفت و گوهای متعدد قبلی موضوع خانواده است دراین حوزه چه مواردی لازم است مورد توجه قرارگیرد؟
     در این حوزه بیشتر به پیش نویس سیاست هایی که قبلاً در مجمع تشخیص مصلحت نظام نوشته شده، اشاره می کنم: محور قراردادن تحکیم بنیان خانواده در سیاست ها، برنامه ریزی ها و اجرا، تدوین و ترویج سبک زندگی اسلامی با ایجاد جامعه ای خانواده محور متکی بر فرهنگ و معارف اسلامی، ایجاد ساز و کارهای مناسب برای تبدیل خانواده به کانون آرامش و مرکز تربیت اسلامی و پشتوانه مستحکم برای سلامت، بالندگی، پیشرفت و اعتلای مادی و معنوی کشور و نظام، صیانت از استحکام، امنیت و پیوند خانواده به عنوان واحد بنیادی و سنگ بنای جامعه اسلامی،تبیین، ترویج و احیای فرهنگ و معارف اسلام قرآن کریم و سیره پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) درخصوص اهمیت ازدواج و تشکیل خانواده، اصلاح و تکمیل نظام های آموزشی، تبلیغی، تربیتی، حقوقی و رویه های قضایی در راستای ایجاد جامعه خانواده محور و در جهت ایجاد نهضت فراگیر ملی برای ازدواج موفق جوانان و تشکیل خانواده اسلامی، برنامه ریزی جامع برای کاهش و رفع موانع فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی تشکیل و تداوم خانواده، ایجاد ساز و کارهای مناسب برای دستیابی آسان، صحیح و موفق جوانان به ازدواج و تشکیل خانواده اسلامی، باز مهندسی فرهنگی و اجتماعی برای رفع تشریفات زائد، تجمل گرایی، اسراف، ممانعت از بالارفتن سن ازدواج و همه عواملی که ازدواج جوانان را برای تشکیل خانواده اسلامی با سختی و مشکل مواجه می سازد، ارائه و ترویج الگوی صحیح همسریابی متناسب با فرهنگ و ارزش های اسلامی ایرانی و شرایط زمانی و تحولات پدید آمده در جامعه جهانی و جهان اسلام، شناسایی مستمر عوامل مختل کننده پیوند خانواده و مقابله موثر با آسیب ها و عوامل تهدید کننده استحکام و امنیت خانواده و برنامه ریزی برای از میان برداشتن آنها، فراگیر ساختن آموزش در سطح کشور برای تحکیم مناسبات و استواری روابط خانوادگی متکی بر فرهنگ، اخلاق و حقوق اسلامی، مقابله موثر و همه جانبه با تهاجم فرهنگی و سرمایه گذاری های دشمنان اسلام برای ترویج سبک های زندگی مبتنی بر خانواده زدایی و لاابالی گری و گسترش ابتذال و فحشا، وضع قوانین و تنظیم شفاف مناسبات حقوقی و مسئولیت های متقابل میان ارکان تشکیل دهنده خانواده (زنان، مردان و فرزندان) مبتنی بر تعالیم اسلام با هدف صیانت از خانواده و حفاظت از کیان، ماندگاری و پایداری آن، حمایت از نهادهای دولتی و مردمی حامی نهاد خانواده، ارتقای منزلت، حرمت و حریم خانواده در جامعه و فرهنگ سازی برای تکریم ارکان تشکیل دهنده خانواده، حمایت از عزت و کرامت همسری و ایجاد فضای سالم در روابط اجتماعی زن و مرد در چارچوب تعالیم اسلام، طراحی جامع برای رفع نیازهای اساسی جوانان برای ازدواج بویژه آموزش، اشتغال و مسکن، تقویت ساز و کارهای ضروری برای استمرار تامین درآمد معقول و مناسب خانوار با ایجاد اشتغال مولد و بیمه های لازم، برنامه ریزی برای حمایت مادی و معنوی از مسئولیت اقتصادی و نقش مردان و پدران در تحکیم بنیان خانواده و ایجاد تسهیلات لازم برای ایفای بهینه آن توسط مردان، تحکیم بنیان و روابط و مناسبات خانوادگی خانواده با تاکید بر نقش و کارکرد خانواده در تربیت نسل سالم، با نشاط، خلاق، مسئولیت پذیر و مطالبه گر، ارتقای جایگاه زنان درفرایند توسعه همه جانبه و ایجاد جامعه ای خانواده محور مواردی است که لازم است در برنامه ششم توسعه با موضوع خانواده توجه ویژه ای شود.
    
    توقع دارید همه این موارد در برنامه ششم آورده شود؟
     نه این توقع را ندارم، اما در حوزه اجتماعی این موارد بخشی از خواسته ها است. معتقدم برخی ازاین موارد را می توان در برنامه ششم و برخی را در قالب های دیگر پیگیری کرد اما حوزه اجتماعی آنقدر بزرگ و با اهمیت است که باید به آن توجه جدی تر شود.

/ 0 نظر / 24 بازدید